‏ Psalms 142

Een leerzaam gedicht van David.

Hij schreef dit gebed toen hij zich in de grot verborg.

1
2 Hardop roep ik naar de Here
en ik smeek Hem naar mij te luisteren.

3 Ik stort mijn hele hart voor Hem uit,
al mijn ellende vertel ik Hem.

4 Als alles mij te veel wordt,
weet U hoe ik verder moet.
Men zet vallen voor mij op het pad dat ik moet gaan.

5 Ik kijk naar rechts en zie uit naar hulp,
maar geen mens kijkt naar mij om.
Ik heb geen plek om te schuilen
en niemand vraagt hoe het met mij gaat.

6 Here, ik roep naar U:
‘U bent de beste plaats om te schuilen.
U houdt mij in leven.

7 Luister naar mijn smeekgebed,
ik ben zo verzwakt.
Bevrijd mij van de vijanden
die mij achtervolgen,
zij zijn veel sterker dan ik.

8 Leid mij uit deze diepe ellende,
dan zal ik uw naam prijzen.
Als U mij redt,
zullen oprechte mensen om mij heen komen staan.’

Copyright information for NldHTB